Shloka 29
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
सर्वमानन्त्यमासीद् वै एवं नः शाश्वती श्रुति: । तेषामपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम्
sarvam ānantyam āsīd vai evaṃ naḥ śāśvatī śrutiḥ | teṣām apetatṛṣṇānāṃ nirṇiktānāṃ śubhātmanām ||
កបិលៈ «ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីៗទាំងអស់បានក្លាយជាអនន្ត—ដូច្នេះហើយជាព្រះបន្ទូលអនន្តកាលដែលយើងបានឮ។ សម្រាប់ពួកអ្នកមានព្រលឹងប្រសើរ ដែលតណ្ហាបានរលត់ ហើយត្រូវបានសម្អាតបរិសុទ្ធ ការប្រឈមទាំងអស់ត្រូវបានឃើញថាត្រូវបានពាសពេញដោយអនន្ត»។
कपिल उवाच
Educational Q&A
When craving is extinguished and the self is purified, the seeker’s vision becomes aligned with the Infinite; the world is apprehended as pervaded by boundless Brahman rather than as a field for desire and aversion.
In the Shanti Parva’s instructional dialogue, Kapila is describing the state of realized, purified sages: free from thirst and inwardly cleansed, they perceive everything as ‘anantya’—the boundless reality—consistent with the perennial śruti/tradition.