Shloka 11
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्जैरिन्द्रो विविध रत्नवद्धि- देवान् सर्वानिभ्ययाद् भूरितेजा: । तेनेन्द्रत्वं प्राप्प विभ्राजते5सौ तस्माद् यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्
yajñair indro vividha-ratna-vaddhi devān sarvān abhyayād bhūri-tejāḥ | tenendratvaṁ prāpya vibhrājate ’sau tasmād yajñe sarvam evopayojyam ||
ដោយធ្វើយញ្ញជាច្រើនប្រភេទ ដែលតុបតែងពេញដោយទ្រព្យរតនៈនានា ឥន្ទ្រៈ—មានតេជៈរុងរឿង—បានលើសលប់ទេវទាំងអស់។ ដោយបានឈានដល់តំណែងឥន្ទ្រៈហើយ ព្រះអង្គភ្លឺចែងចាំងនៅសួគ៌។ ដូច្នេះ គួរប្រើទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូលក្នុងយញ្ញ (ការបូជាដ៏បរិសុទ្ធ និងការផ្តល់ទានត្រឹមធម៌) ព្រោះការប្រើទ្រព្យដោយបានបរិសុទ្ធនេះនាំទៅកាន់កិត្តិយសខ្ពង់ខ្ពស់ និងពន្លឺយូរអង្វែង។
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth gains its highest purpose when dedicated to dharmic acts—especially yajña (sacred offering) and allied giving—because such consecrated use generates spiritual merit and exalted status, exemplified by Indra’s rise and radiance.
Devastāna explains that Indra, through many treasure-endowed sacrifices, surpassed the other gods and attained the office of Indra, shining in heaven; this is cited as a reason to direct one’s resources toward sacrificial, dharmic use.