Shloka 10
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा यज्ञोद्दिष्ट: पुरुषो रक्षिता च । तस्मात् सर्व यज्ञ एवोपयोज्यं धनं ततो5नन्तर एव काम:
yajñāya sṛṣṭāni dhanāni dhātrā yajñoddiṣṭaḥ puruṣo rakṣitā ca | tasmāt sarvaṁ yajña evopayojyaṁ dhanaṁ tato 'nantara eva kāmaḥ ||
ទេវស្ថានៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះសೃಷ್ಟិករ បានបង្កើតទ្រព្យសម្បត្តិឡើង សម្រាប់យज्ञ (យ៉ញ្ញៈ—ពិធីបូជាយញ្ញ) ហើយសម្រាប់យज्ञ នោះដែរ ទ្រង់ក៏បង្កើតបុរសអ្នកថែរក្សាទ្រព្យ។ ដូច្នេះ ទ្រព្យទាំងអស់គួរត្រូវបានប្រើក្នុងយज्ञ; ហើយបន្ទាប់មក មិនយូរទេ ការប្រាថ្នាទាំងឡាយរបស់យជមាន (អ្នកធ្វើយज्ञ) នឹងសម្រេចដោយពិធីនោះឯង»។
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth is presented as divinely purposed for yajña (sacrificial giving and ritual obligation). Using resources in yajña sustains dharma and, as a consequence, brings legitimate fulfillment of desires to the sacrificer.
A speaker named Devastāna states a doctrinal rationale: the Creator made wealth and the human protector/agent with yajña as their aim. From this premise he concludes that wealth should be directed into yajña, which then yields the sacrificer’s desired results.