Shloka 64
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
सत्यमेकाक्षरं ब्रह्म सत्यमेकाक्षरं तप: । सत्यमेकाक्षरो यज्ञ: सत्यमेकाक्षरं श्रुतम्
satyam ekākṣaraṃ brahma satyam ekākṣaraṃ tapaḥ | satyam ekākṣaro yajñaḥ satyam ekākṣaraṃ śrutam ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍ប្រកាសថា៖ សច្ចៈគឺជាព្យាង្គមួយដ៏អវិនាស ដែលជាព្រហ្ម (Brahman) ដោយខ្លួនវា។ សច្ចៈតែមួយគត់ជាតបស្យាដែលមិនរលាយ; សច្ចៈតែមួយគត់ជាយជ្ញៈដែលនៅស្ថិតស្ថេរ; និងសច្ចៈតែមួយគត់ជាស្រុតិ (śruti) ឬវិជ្ជាសក្ការៈដ៏មិនស្លាប់។ ក្នុងន័យធម៌ សច្ចៈត្រូវបានលើកឡើងជាមូលដ្ឋានតែមួយដ៏មិនអាចបំផ្លាញបាន នៃជីវិតវិញ្ញាណ និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Satya (truth) is presented as the single imperishable essence underlying Brahman, austerity, sacrifice, and śruti; therefore truthfulness is not merely a moral rule but the very substance of spiritual realization and dharmic life.
In Śānti Parva’s didactic setting, a Brāhmaṇa speaker delivers a concise doctrinal statement, identifying ‘truth’ as the unchanging core of the highest metaphysical principle and of key religious practices (tapas, yajña, and Vedic learning).