Shloka 65
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
सत्य॑ वेदेषु जागार्ति फलं सत्ये परं स्मृतम् । सत्याद् धर्मो दमश्चैव सर्व सत्ये प्रतेष्ठितम्
satyaṁ vedeṣu jāgarti phalaṁ satye paraṁ smṛtam | satyād dharmo damaś caiva sarvaṁ satye pratiṣṭhitam ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍ប្រកាសថា៖ ក្នុងវេទៈ សច្ចៈតែងតែភ្ញាក់ដឹង—ហើយមហិមារបស់វាត្រូវបានបញ្ជាក់ជាញឹកញាប់នៅទីនោះ។ ផលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ត្រូវបានចាត់ទុកថាជារបស់សច្ចៈផ្ទាល់។ ពីសច្ចៈ កើតមានការសម្រេចធម៌ និងការទប់ស្កាត់អារម្មណ៍ (ដមៈ); ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតឲ្យឈរលើសច្ចៈជាមូលដ្ឋាន។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Truth (satya) is presented as the supreme foundation: it is central to Vedic teaching, yields the highest spiritual fruit, and is the source from which dharma and self-restraint become established.
Within the Shanti Parva’s instructional setting, a Brahmin speaker delivers a moral teaching, emphasizing that all ethical and spiritual attainments rest upon truthfulness as the primary support.