Shloka 13
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
परिग्रहान् परित्यज्य भवेद् बुद्धया जितेन्द्रिय: । अशोकं स्थानमातिषछेदिह चामुत्र चाभयम्
parigrahān parityajya bhaved buddhyā jitendriyaḥ | aśokaṃ sthānam ātiṣṭhed iha cāmutra cābhayam ||
ពារាទ្វាជៈ បានមានព្រះវាចា៖ បោះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងការចងចិត្តទាំងឡាយ ហើយដោយបញ្ញាដែលបានហ្វឹកហាត់ គួរធ្វើខ្លួនឲ្យជាអ្នកឈ្នះលើអារម្មណ៍ទាំងឡាយ។ ដូច្នេះ នឹងបានដល់ស្ថានភាពគ្មានទុក្ខសោក និងគ្មានភ័យ—មានសុវត្ថិភាពទាំងក្នុងលោកនេះ និងលោកក្រោយ។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that freedom from fear and sorrow arises from renouncing possessiveness and cultivating self-mastery: by abandoning ‘grasping’ (parigraha) and governing the senses through discernment (buddhi), one reaches a stable, fearless condition beneficial both here and hereafter.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and inner discipline, the sage Bharadvāja speaks as a teacher, prescribing a renunciant ethic—detachment and sense-control—as the means to attain an untroubled, secure state beyond worldly anxiety.