Satya-lakṣaṇa (The Characteristics and Forms of Truth) | सत्यलक्षणम्
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि पवनशाल्मलिसंवादे पजञ्चपञ्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi āpaddharmaparvaṇi pavaṇaśālmalisaṃvāde pañcapañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
«ដូច្នេះ ក្នុង ស្រីមហាភារត នៅក្នុង សាន្តិបર્વ ក្នុង អាបទ្ធធម្មបર્વ ក្នុងសន្ទនារវាង បវណ (ខ្យល់) និង ឝាល្មលី ជំពូកទីមួយរយហាសិបប្រាំមួយ បានបញ្ចប់»។
नारद उवाच
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it frames the teaching by locating it in the Āpaddharma inquiry of Śānti Parva, emphasizing that the surrounding discussion concerns ethical conduct under adversity.
The text signals the conclusion of a chapter within the Pavaṇa–Śālmali dialogue, formally closing Adhyāya 156 and identifying its placement in Śānti Parva’s Āpaddharma section.