Shloka 71
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
विश्वामित्र उवाच अगस्त्येनासुरो जग्धो वातापि: क्षुधितेन वै । अहमापदगत: क्षुत्तो भक्षयिष्ये श्वजाघनीम्
Viśvāmitra uvāca: Agastyenāsuro jagdho Vātāpiḥ kṣudhitenā vai | aham āpadgataḥ kṣuttaḥ bhakṣayiṣye śvajāghanīm ||
វិશ્વាមិត្រៈ បាននិយាយថា៖ «ពេលឃ្លាន មហាឥសី អគស្ត្យៈ បានបរិភោគអសុរៈឈ្មោះ វាតាពិ ដែរ។ ខ្ញុំក៏ធ្លាក់ក្នុងវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ ដោយឃ្លានកំពុងបង្ខំ; ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងបរិភោគភ្លៅឆ្កែនេះ»។
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse invokes āpaddharma: in extreme distress (especially starvation), actions normally prohibited may be argued as permissible for preserving life, using Agastya’s extraordinary precedent to justify a difficult choice.
Viśvāmitra, suffering severe hunger, cites the famous episode of Agastya eating the asura Vātāpi when hungry, and declares that he too will eat a dog’s haunch to survive his present calamity.