Shloka 12
Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
इत्येतानेवमुक्त्वा त्वं स्वयं धर्मभूतां वर । कथमपद्य पुनर्वीर विनिहंसि मनांसि न:
iti etān evam uktvā tvaṃ svayaṃ dharmabhūtāṃ vara | katham āpadya punar vīra vinihaṃsi manāṃsi naḥ ||
វៃសម្បាយនៈ បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកមានធម៌! ព្រះអង្គបាននិយាយដូចនេះដោយខ្លួនឯងទៅកាន់បងប្អូន ដើម្បីពង្រឹងចិត្តពួកគេ; តើម្តេចបានជា ឱ វីរបុរស! ឥឡូវនេះ ព្រះអង្គធ្លាក់ចូលក្នុងទស្សនៈបែបនេះ ហើយវិញមកបំផ្លាញចិត្តយើង? ព្រះអង្គធ្លាប់លួងលោមពួកគេដោយចក្ខុវិស័យនៃជ័យជម្នះ ការបរាជ័យរបស់ទុរយោធនៈ និងការស្ដារឡើងវិញនៃការរីករាយត្រឹមត្រូវ និងការបូជាយជ្ញ; ហេតុអ្វីបានជាពេលនេះ ព្រះអង្គវិញបំបែកស្មារតីពួកគេ?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Words that once upheld dharma and courage carry moral responsibility: a leader who previously inspired others toward righteous endurance should not later undermine their hearts through sudden discouragement.
The speaker recalls earlier encouragement given to the brothers—promising victory and the return to rightful life—and questions why the same person now reverses course and breaks their morale.