Shloka 102
मृदु-तीक्ष्ण-नीति तथा दुष्टलक्षण-विज्ञानम्
Measured Policy and the Recognition of Malicious Disposition
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें सेनानीतिका वर्णनविषयक एक सौ दोवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate śāntiparvake antargata rājadharmānuśāsanaparvaṇi senānītikā-varṇana-viṣayaka ekaśata-dvitīyo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយពីរ នៃ «មហាភារត» ក្នុង «សាន្តិពರ್ವ» នៅក្នុងផ្នែកស្តីពីការបង្រៀនធម៌កាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ដែលពិពណ៌នាអំពីគោលការណ៍នៃការដឹកនាំយោធា។ កថាបញ្ចប់នេះ ជាសញ្ញាបង្ហាញថា ការបង្រៀនអំពីរបៀបដែលមេបញ្ជាការគួរត្រូវបានដឹកនាំដោយនយោបាយមានវិន័យ និងការប្រព្រឹត្តតាមធម៌ បានសម្រេចចប់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the line chiefly signals completion: it frames the chapter’s subject as senānīti—principles of military command—within the broader instruction on rājadharma, implying that even warfare-related leadership is to be governed by disciplined policy and dharmic restraint.
The text is closing the chapter: it announces that the 102nd chapter on the description of senānīti, situated in the Shanti Parva’s Rājadharma instruction section, has concluded (traditionally under Bhīṣma’s discourse to Yudhiṣṭhira).