Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
यमाभ्यां युयुधानाद् वा ये चान्ये तव सैनिका: । एक: सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थित:,राजन! मुझे न तो तुमसे, न कुन्तीके बेटे भीमसेनसे, न अर्जुनसे, न श्रीकृष्णसे अथवा पांचालोंसे ही कोई भय है। नकुल-सहदेव, सात्यकि तथा अन्य जो-जो तुम्हारे सैनिक हैं उनसे भी मैं नहीं डरता। युद्धमें क्रोधपूर्वक स्थित होनेपर मैं अकेला ही तुम सब लोगोंको आगे बढ़नेसे रोक दूँगा
yamābhyāṁ yuyudhānād vā ye cānye tava sainikāḥ | ekaḥ sarvān ahaṁ kruddho vārayiṣye yudhi sthitaḥ ||
មិនថាជាកូនភ្លោះទាំងពីររបស់ម៉ាទ្រី ឬយុយុធាន (សាត្យគី) ឬអ្នកចម្បាំងផ្សេងៗណាក្នុងកងទ័ពរបស់ទ្រង់ក៏ដោយ—នៅលើសមរភូមិ ខ្ញុំឈរដោយកំហឹង ហើយខ្ញុំតែម្នាក់ឯង នឹងទប់ស្កាត់ពួកគេទាំងអស់មិនឲ្យរុញទៅមុខបាន។
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness in battle, but also exposes the ethical tension of pride and wrath: confidence becomes morally precarious when grounded in anger (krodha) and self-exaltation rather than disciplined duty (dharma).
In the Shalya Parva war setting, a warrior voice (reported by Sañjaya) declares fearlessness toward prominent Pāṇḍava-aligned fighters—especially the twins Nakula-Sahadeva and Yuyudhāna (Sātyaki)—and boasts that he alone, standing in battle, will prevent them from advancing.