Shloka 13
अयोनिजां रूपवतीं कुले जातां विभावसो: । को नुतां सर्वधर्मज्ञां परिभूय यशस्विनीम्
sañjaya uvāca |
ayoni-jāṃ rūpavatīṃ kule jātāṃ vibhāvasoḥ |
ko nu tāṃ sarva-dharma-jñāṃ paribhūya yaśasvinīm ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នាងមិនបានកើតពីផ្ទៃមាតាទេ; នាងភ្លឺរលោង និងស្រស់ស្អាត កើតក្នុងវង្សវីភាវសុ (អគ្គិ)។ តើនរណាអាច—ក្រោយពីបង្អាប់ស្ត្រីដ៏មានកិត្តិយសនោះ ដ្រោបទី អ្នកដឹងធម៌ទាំងអស់—ហៅនាងចូលមកក្នុងសភាបាន? ដោយការមើលងាយសេចក្តីត្រឹមត្រូវបែបនេះ មនុស្សអាក្រក់បានសាបព្រួសគ្រាប់ពូជសង្គ្រាមដ៏គួរភ័យខ្លាច និងធ្វើឲ្យរោមឈរឡើង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames Draupadī’s humiliation as a direct violation of dharma: to dishonor a righteous, renowned woman—especially in a public assembly—is not merely a personal insult but an ethical rupture that invites catastrophic consequences, including war.
Sañjaya describes Draupadī’s extraordinary origin (not womb-born, connected with Agni) and her moral stature, then questions who could dare to summon and disgrace such a woman in the royal hall—highlighting the gravity of the outrage that escalates the conflict between the Kauravas and Pāṇḍavas.