Shloka 14
पर्यानयेत् सभामध्ये विना दुर्द्यूतदेविनम् । स्त्रीधर्मिणी वरारोहा शोणितेन परिप्लुता
sañjaya uvāca | paryānayet sabhāmadhye vinā durdyūtadevinam | strīdharmiṇī varārohā śoṇitena pariplutā | pāñcālarājakumārī draupadī tapasvinī ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «តើនរណា—ក្រៅពីទុរយោធន មនុស្សអាក្រក់ដែលញៀនល្បែងស៊ីសងដោយអធម៌—អាចបញ្ជាឲ្យនាំដ្រោបទី ព្រះកញ្ញានៃបញ្ចាលា ចូលមកក្នុងសភាបាន? នាងជាស្ត្រីមានគុណធម៌ មានរូបរាងថ្លៃថ្នូរ ហើយនៅពេលនោះ នាងស្ថិតក្នុងសភាពស្ត្រី (កំពុងមករដូវ) សម្លៀកបំពាក់ប្រឡាក់ឈាម។ ទោះយ៉ាងណា បុរសឃោរឃៅបានអូសនាងចូលមកក្នុងរាជសាលា ដោយហេតុនោះបានសាបព្រួសគ្រាប់ពូជសង្គ្រាមដ៏គួរភ័យខ្លាច។ ពេលចូលសភា នាងបានឃើញបណ្ឌវៈ—ត្រូវគេប្លន់ទ្រព្យ ស្រុករាជ្យ សម្លៀកបំពាក់ និងសិរីល្អ—ធ្លាក់ចូលសភាពទាសភាព ហើយដោយត្រូវចងខ្លួនក្នុងធម៌របស់ខ្លួន ពួកគេហាក់ដូចជាមិនអាចបង្ហាញវីរភាពបាន»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames the summoning of Draupadī as a grave breach of dharma: power gained through adharma (unrighteous gambling and coercion) leads to moral collapse and becomes the seed of catastrophic violence. It highlights that violating the dignity and protections owed to a woman in a royal court is not a private wrong but a social and cosmic disorder that invites retribution.
After the Pāṇḍavas have been defeated in the dice game and stripped of their status, Draupadī is forcibly brought into the assembly despite being in a vulnerable condition. Sañjaya underscores the cruelty and impropriety of this act and points to it as a decisive provocation that makes a terrible war all but inevitable.