Shloka 8
न सन्ति लोकेषु पुमांस ईदृशा इत्येव ये भावितबुद्धयः सदा । ज्ञास्यन्ति ते55त्मानमिमेडद्य पाण्डवा विपर्यये षण्ढतिला इवाफला:
Vaiśampāyana uvāca:
na santi lokeṣu pumāṁsa īdṛśā ity eva ye bhāvitabuddhayaḥ sadā |
jñāsyanti te ’tmānam ime ’dya pāṇḍavā viparyaye ṣaṇḍhatilā ivāphalāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «អ្នកដែលតែងចិញ្ចឹមមោទនភាពក្នុងចិត្តថា ‘នៅក្នុងលោកទាំងបី មិនមានបុរសដូចយើងទេ’—ពួកបណ្ឌវទាំងនោះឯង ឥឡូវធ្លាក់ចូលស្ថានភាពផ្ទុយបញ្ច្រាស ក្លាយដូចគ្រាប់ល្ងទទេ គ្មានសារធាតុ គ្មានផ្លែផល។ ថ្ងៃនេះ ពួកគេនឹងដឹងច្បាស់ពីសភាពពិតរបស់ខ្លួន»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Arrogant self-assurance collapses when circumstances reverse; adversity exposes what is truly substantial. The verse warns against pride and highlights the ethical need for humility and self-knowledge.
In the context of the Sabha Parva’s unfolding humiliation and downfall, the speaker remarks that those who once believed themselves unmatched in the worlds—the Pāṇḍavas—have now been brought low by a reversal of fortune, becoming ‘hollow’ and powerless, and are forced to recognize their real situation.