Shloka 37
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
नृशंसकर्म स्त्वमनार्यवृत्त मा मा विवस्त्रां कुरु मा विकर्षी: । न मर्षयेयुस्तव राजपुत्रा: सेन्द्राक्ष देवा यदि ते सहाया:
nṛśaṃsakarma tvam anāryavṛtta mā mā vivastrāṃ kuru mā vikarṣīḥ | na marṣayeyus tava rājaputrāḥ sendrākṣa devā yadi te sahāyāḥ ||
ឱ ទុស្សាសនៈ អ្នកប្រព្រឹត្តអំពើសាហាវ មានចរិតអសុភមង្គល! កុំ—កុំដោះសម្លៀកបំពាក់ខ្ញុំ; កុំអូសទាញខ្ញុំ។ ទោះបីព្រះទេវតាទាំងឡាយ ដោយមានព្រះឥន្ទ្រជាមុខ មកជួយអ្នកក៏ដោយ កូនរាជវង្សបណ្ឌវៈ—ស្វាមីរបស់ខ្ញុំ—មិនអាចអត់ធ្មត់ការប្រមាថដ៏អាក្រក់នេះរបស់អ្នកបានឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns cruelty and ignoble conduct, asserting that violating a woman’s dignity is a grave adharma. It frames such an act as intolerable to righteous protectors, emphasizing that power or even divine backing cannot ethically justify humiliation and violence.
In the Kuru assembly, Draupadī is being dragged and threatened with disrobing by Duḥśāsana. She protests, calling his act cruel and unworthy, and warns that the Pāṇḍava princes will not endure this outrage—even if the gods led by Indra were to support him.