Shloka 18
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
इडाज्यहोमाहुतिभिमन्त्रशिक्षाविशारदै: । तस्मिन् हि ततृपुर्देवास्तते यज्ञे महर्षिभि:,मन्त्रशिक्षामें निपुण महर्षियोंद्वारा विस्तारपूर्वक किये जानेवाले उस यज्ञमें इडा (मन्त्र- पाठ एवं स्तुति), घृतहोम तथा तिल आदि शाकल्य पदार्थोंकी आहुतियोंसे देवतालोग तृप्त हो गये
iḍājyahomāhutibhir mantraśikṣāviśāradaiḥ | tasmin hi tatṛpur devās tate yajñe maharṣibhiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ក្នុងយញ្ញនោះ ដែលមហាឥសីទាំងឡាយជំនាញក្នុងវិន័យនៃការសូត្រមន្តវេទ និងការបង្រៀនពិធីការ បានអនុវត្តយ៉ាងលម្អិត ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានពេញចិត្តដោយ iḍā (ការសូត្រមន្ត និងសរសើរតាមពិធី), ដោយការបូជាឃីចាក់ចូលភ្លើង និងដោយអាហុតិផ្សេងៗដែលបានដាក់ថ្វាយនៅទីនោះ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic ritual is not merely an external act: when sacrifice is performed by competent sages with correct mantra-recitation and proper offerings, it becomes efficacious and sustains cosmic and moral order, bringing satisfaction to the divine powers.
Vaiśampāyana describes a sacrifice conducted by great seers expert in mantra and śikṣā; through iḍā (ritual praise/recitation), ghee oblations, and other offerings, the gods are said to become pleased and satisfied.