Shloka 13
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
सकुण्डलशिरस्त्राणं पूर्णचन्द्रोपमं तथा । ता ६#क्ा का एच महाराज! तत्पश्चात् कुपित हुए भीमसेनने एक भल्लसे विवित्सुका सिर काट लिया। उसका वह कुण्डल और शिरस्त्राणसहित कटा हुआ मस्तक पूर्ण चन्द्रमाके समान पृथ्वीपर गिर पड़ा || १२६ त॑ दृष्टवा निहतं शूरं भ्रातर: सर्वतः प्रभो
sakuṇḍalaśirastrāṇaṃ pūrṇacandropamaṃ tathā | taṃ dṛṣṭvā nihataṃ śūraṃ bhrātaraḥ sarvataḥ prabho ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់! ក្បាលដែលត្រូវកាត់ចេញនោះ មានក្រវិល និងមួកសឹកនៅជាប់ ដ៏ភ្លឺរលោងដូចព្រះចន្ទពេញវង់ បានធ្លាក់ចុះលើផែនដី។ ពេលឃើញវីរបុរសក្លាហាននោះត្រូវសម្លាប់ បងប្អូនរបស់គាត់បានប្រមូលផ្តុំមកពីគ្រប់ទិសជុំវិញ។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a dharma-framed war, victory is inseparable from loss: the poetic ‘full-moon’ image heightens the dignity of the fallen while also underscoring the stark cost of violence, prompting reflection on the human consequences that follow martial duty.
Sañjaya describes a warrior’s head, still bearing earrings and helmet, falling like a full moon to the ground; then the slain man’s brothers/kinsmen converge from all sides upon seeing him killed, signaling the immediate surge of grief and retaliation on the battlefield.