Shloka 14
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततो<पराभ्यां भल्लाभ्यां पुत्रयोस््ते महाहवे
tato 'parābhyāṁ bhallābhyāṁ putrayos te mahāhave
បន្ទាប់មក ក្នុងសមរភូមិដ៏ធំនោះ ដោយព្រួញបាល់ឡា (bhalla) មុតស្រួចពីរ គាត់បានបាញ់ប៉ះកូនប្រុសទាំងពីររបស់ព្រះអង្គ—សកម្មភាពមួយដែលបង្កើនភាពសោកនាដកម្មនៃការបែកបាក់រវាងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុក និងកាតព្វកិច្ចរាជ្យ ក្រោមច្បាប់ដ៏ឃោរឃៅនៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The line underscores the harsh moral landscape of kṣatriya warfare: personal bonds (a father's sons) are overridden by the impersonal momentum of battle, where skill and duty can produce irreversible loss, highlighting the tension between attachment and royal/warrior obligation.
Sañjaya reports that, in the midst of a major combat, a warrior (implied by context) uses two bhalla-arrows to strike Dhṛtarāṣṭra’s two sons, marking a decisive and violent turn in the encounter.