Shloka 23
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
सम: कर्णस्य समरे य: स कर्णस्य पश्यत: । वृषसेनो महातेजा: शीघ्रास्त्रो दृढविक्रम:,जो समरभूमिमें कर्णके समान ही पराक्रमी था, शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, सुदृढ़ बल-विक्रमसे सम्पन्न और महान् तेजस्वी था, वह कर्णपुत्र वृषसेन अभिमन्युका वध सुनकर की हुई अपनी प्रतिज्ञाको याद रखनेवाले अर्जुनके साथ भिड़कर कर्णके देखते-देखते उनके द्वारा यमलोक पहुँचा दिया गया
samaḥ karṇasya samare yaḥ sa karṇasya paśyataḥ | vṛṣaseno mahātejāḥ śīghrāstro dṛḍhavikramaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ វ្រឹសសេន—កូនប្រុសកರ್ಣៈ—នៅលើសមរភូមិមានកម្លាំងស្មើកર્ણៈឯង៖ រុងរឿងដោយពន្លឺធំ ស្ទាត់ក្នុងការបាញ់អាវុធយ៉ាងរហ័ស និងមាំមួនក្នុងវីរភាព។ ប៉ុន្តែ ខណៈកರ್ಣៈកំពុងមើល វ្រឹសសេនបានប្រឈមមុខអរជុន ដែលចងចាំពាក្យសច្ចាប្រណិធានក្រោយការស្លាប់អភិមន្យុ ហើយអរជុនបានផ្ញើគាត់ទៅកាន់លោកយម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the binding force of a warrior’s vow (pratijñā) and how dharma-shaped resolve can lead to uncompromising action in war, even against a formidable opponent, despite the sorrow and ethical tension surrounding vengeance.
Sañjaya describes Vṛṣasena, Karna’s powerful son, as Karna’s equal in battle. Vṛṣasena engages Arjuna, but Arjuna—remembering his vow made in response to Abhimanyu’s killing—slays him in Karna’s very presence, sending him to Yama’s realm.