Shloka 24
अभिमन्योर्व॑ं श्रुत्वा प्रतिज्ञामपि चात्मन: । धनंजयेन विक्रम्प गमितो यमसादनम्,जो समरभूमिमें कर्णके समान ही पराक्रमी था, शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, सुदृढ़ बल-विक्रमसे सम्पन्न और महान् तेजस्वी था, वह कर्णपुत्र वृषसेन अभिमन्युका वध सुनकर की हुई अपनी प्रतिज्ञाको याद रखनेवाले अर्जुनके साथ भिड़कर कर्णके देखते-देखते उनके द्वारा यमलोक पहुँचा दिया गया
sañjaya uvāca |
abhimanyor vadhaṃ śrutvā pratijñām api cātmanaḥ |
dhanañjayena vikramya gamito yamasādanam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ពេលឮអំពីការស្លាប់របស់អភិមន្យុ ហើយរំលឹកពាក្យសច្ចាប្រណិធានរបស់ខ្លួន វីរបុរសនោះ—ស្មើកರ್ಣៈក្នុងសមរភូមិ រហ័សក្នុងការបាញ់អាវុធ មាំមួនក្នុងកម្លាំងនិងវីរភាព និងរុងរឿងដោយពន្លឺធំ—បានចូលប្រយុទ្ធជាមួយធនញ្ជយ (អរជុន)។ នៅចំពោះមុខកರ್ಣៈ គាត់ត្រូវអរជុនវាយធ្លាក់ ហើយត្រូវបានផ្ញើទៅកាន់ស្ថានយម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of a remembered vow (pratijñā) in a kṣatriya context: grief over a loved one’s death is transformed into disciplined resolve, and duty-bound action is carried through even amid the chaos of battle.
After Abhimanyu is slain, Vṛṣasena (Karṇa’s son), renowned for valor, confronts Arjuna. Arjuna, recalling his vow connected with Abhimanyu’s death, fights him and kills him, sending him to Yama’s abode, and this occurs in Karṇa’s presence.