Shloka 10
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
सशक्तिप्रासतूणीरानश्वारोहान् हयानपि । पुलिन्दखसबाह्लीकनिषादान्ध्रककुन्तलान्
saśaktiprāsatūṇīrānaśvārōhān hayān api | pulindakhasabāhlīkaniṣādāndhrakakuntalān |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ដោយព្រួញរបស់ព្រះអង្គ ព្រះបាទបណ្ឌ្យបានផ្ញើទៅលោកយមរាជ ទាំងអ្នកជិះសេះដែលមានសក្តិ (śakti) លំពែង និងកាបូបព្រួញ—សូម្បីសេះផ្ទាល់ក៏ដូចគ្នា។ ព្រះអង្គបានវាយសម្លាប់យុទ្ធជនពីពួក Pulinda, Khasa, Bāhlīka, Niṣāda, Āndhra និង Kuntala ដោយដកហូតអាវុធ និងសសៃពាសដែក ហើយយកជីវិតពួកគេក្នុងសំឡេងរំខានដ៏សាហាវនៃសង្គ្រាម—ជារូបភាពនៃសង្គ្រាមដែលមិនលំអៀង ដែលកម្លាំង និងសម្ភារៈមិនអាចធានាឲ្យរួចផុតពីមរណភាពបានឡើយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark ethic of the battlefield: in the kṣatriya arena, death comes impartially, and neither fine weapons nor armor guarantee safety. It invites reflection on the limits of human power and the inevitability of mortality even amid displays of martial excellence.
Sañjaya reports that a warrior (contextually, a principal archer in the Karṇa Parva battle) is cutting down mounted fighters—along with their horses—who carry śaktis, spears, and quivers, and is also slaying fighters from several peoples/regions (Pulinda, Khasa, Bāhlīka, Niṣāda, Āndhra, Kuntala), depriving them of arms and armor.