Shloka 11
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
दाक्षिणात्यांश्व भोजांश्व॒ शूरान् संग्रामकर्कशान् । विशस्त्रकवचान् बाणै: कृत्वा चैवाकरोद् व्यसून्
dākṣiṇātyāṁś ca bhojāṁś ca śūrān saṅgrāma-karkaśān | viśastra-kavacān bāṇaiḥ kṛtvā caivākarod vyasūn ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ គាត់បានវាយបំផ្លាញយោធាភាគត្បូង និងពួកភោជៈ—វីរបុរសរឹងមាំក្នុងសង្គ្រាម—ដោយព្រួញរបស់គាត់ ដកហូតអាវុធ និងអាវក្រោះរបស់ពួកគេជាមុន ហើយបន្ទាប់មកទុកឲ្យដួលស្លាប់។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញភាពមានប្រសិទ្ធិភាពដ៏សាហាវនៃសង្គ្រាម៖ កិត្តិយស និងឈ្មោះល្បីតាមដែនដី មិនអាចជាជម្រកបានឡើយ នៅពេលជំនាញយុទ្ធត្រូវបានបង្វែរទៅរកការបំផ្លាញ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of warfare: even renowned, battle-hardened heroes can be rendered helpless when deprived of arms and protection. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between kṣatriya duty in battle and the tragic cost of violence.
Sañjaya reports that the warrior being described overwhelms southern fighters and the Bhojas, using arrows to disable them—effectively stripping weapons and armor—and then kills them, leaving them lifeless on the battlefield.