Shloka 121
इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि सात्यकिकप्रवेशे एकविंशत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi jayadrathavadhaparvaṇi sātyakikapraveśe ekaviṁśatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីមហាភារត» នៅក្នុង «ទ្រូណបវ៌» ជាពិសេសក្នុងបវ៌អំពី «ការសម្លាប់ជ័យទ្រថ» នេះជាការបញ្ចប់ជំពូកទី១២១ ដែលមានប្រធានបទអំពីការចូល (ចូលទៅក្នុងបន្ទាយ/រៀបចំយុទ្ធ) របស់សាត្យគី។ ជាសេចក្តីបិទ វាសម្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរនៃរឿងសង្គ្រាម បិទបញ្ចប់ឯកតាសកម្មភាពមួយ និងបង្ហាញនូវទម្ងន់ធម៌នៃព្រឹត្តិការណ៍បន្ទាប់ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការសងសឹក កាតព្វកិច្ច និងតម្លៃសង្គ្រាមដែលកាន់តែខ្ពស់ឡើង។
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon rather than a didactic verse, it teaches indirectly: actions in war are organized into accountable narrative units, and each completed episode carries ethical residue—duty pursued through violence (especially vengeance-driven duty) advances the plot but also deepens the moral gravity of the conflict.
This line marks the formal close of a chapter in the Droṇa Parva, within the Jayadratha-slaying sequence, identifying the chapter’s focus as Sātyaki’s entry/advance. It functions as an editorial/narrative boundary rather than describing a new action.