Shloka 28
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Bhīṣma’s Theological Explanation of Pāṇḍava Invincibility
Book 6, Chapter 61
प्रशशाम रजो भौम॑ व्युक्षितं रणशोणितै: । दिशश्व विमला: सर्वा: सम्बभूवुर्जनेश्वर
praśaśāma rajo bhaumaṁ vyukṣitaṁ raṇaśoṇitaiḥ | diśaś ca vimalāḥ sarvāḥ sambabhūvur janeśvara ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ធូលីដែលកើតពីដីបានស្ងប់ចុះ ព្រោះត្រូវបានជ្រាបដោយឈាមនៃសង្គ្រាម; ហើយទិសទាំងអស់ក៏ក្លាយជាស្អាតច្បាស់ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏សាហាវក្រោយហិង្សា—ធម្មជាតិផ្ទាល់ក៏សម្រាកចុះ ពេលកម្តៅនៃការប្រយុទ្ធបានអស់កម្លាំង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark aftermath of war: when the frenzy ends, a deceptive calm returns, but it is purchased at the cost of bloodshed. It invites ethical reflection on violence—its immediate intensity passes, yet its moral and human consequences remain.
Sañjaya describes a battlefield moment when the dust cloud settles because it has been soaked by blood, and visibility returns in all directions. It marks a pause or lull after heavy fighting, emphasizing the grim clarity that follows carnage.