Shloka 496
न चक्ुस्ते रुजं तस्य रुक्मपुड्खा: शिलाशिता: । महारथी शिखण्डीने रणक्षेत्रमें जिनका प्रयोग किया था
na cakṣuste rujaṃ tasya rukmapuṅkhāḥ śilāśitāḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ សូម្បីតែព្រួញមានស្លាបមាស ដែលបានលើកលាបលើថ្មសំអិតឲ្យមុត ក៏មិនអាចបង្ករបួស ឬការឈឺចាប់ណាមួយលើគាត់បានឡើយ។ ដូច្នេះ នៅលើសមរភូមិ ការបាញ់ព្រួញរបស់សិខណ្ឌី ក៏មិនអាចធ្វើអន្តរាយដល់ភីស្មៈបានទេ—បង្ហាញពីភាពមិនងាយរងគ្រោះដ៏អស្ចារ្យរបស់ភីស្មៈ និងលក្ខខណ្ឌវាសនាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងធម្មៈ ដែលតែប៉ុណ្ណោះទើបអាចនាំឲ្យគាត់ដួលរលំ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that mere force and weaponry do not always determine outcomes in a dharma-charged conflict; Bhīṣma’s fall is governed by specific ethical and fated conditions, so ordinary attacks—even expertly prepared—may prove ineffective.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śikhaṇḍin’s sharpened, gold-fletched arrows, though used in the battle against Bhīṣma, did not cause Bhīṣma any visible wound or pain at that moment.