Shloka 473
तानप्याशु शरैर्भीष्म: प्रविव्याध महारथ: । इसी प्रकार दूसरे लोगोंने भी सहस्रों बाणोंद्वारा भीष्मजीको घायल किया। तब महारथी भीष्मने भी तुरंत ही अपने बाणोंद्वारा उन सबको बींध डाला
tān apy āśu śarair bhīṣmaḥ pravivyādha mahārathaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ភីស្មៈ មហារថី អ្នកជិះរទេះដ៏អស្ចារ្យ បានបាញ់ព្រួញយ៉ាងឆាប់រហ័ស ប៉ះទង្គិចសត្រូវទាំងនោះផងដែរ។ ទោះបីអ្នកដទៃបានវាយភីស្មៈដោយព្រួញរាប់ពាន់ក៏ដោយ គាត់ក៏ឆ្លើយតបភ្លាមៗ ដោយបាញ់ព្រួញប៉ះទង្គិចពួកគេទាំងអស់វិញ—រូបភាពនៃកាតព្វកិច្ចយុទ្ធសាស្ត្រដែលមិនរលត់ ដែលកម្លាំង និងការអត់ធ្មត់ មិនមែនការស្អប់ខ្ពើមផ្ទាល់ខ្លួន ទើបជាអ្វីជំរុញការប៉ះទង្គិចលើសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya-duty in war: steadfastness and immediate response under attack. Bhīṣma’s action is portrayed as disciplined martial conduct—enduring injury and fulfilling his role without hesitation.
In the thick of the Kurukṣetra battle, opponents strike Bhīṣma with many arrows; Bhīṣma, the foremost chariot-warrior, promptly counters by piercing them with his own arrows.