Shloka 316
पुनर्विव्याध विंशत्या शरै: संनतपर्वभि: । कोसलनरेशने लोहेके बने हुए पाँच बाणोंसे अर्जुनकुमारको घायल करके पुनः झुकी हुई गाँठवाले बीस बाणोंद्वारा उन्हें क्षत-विक्षत कर दिया
sañjaya uvāca | punar vivyādha viṃśatyā śaraiḥ saṃnata-parvabhiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ម្តងទៀត គាត់បានចាក់បៀតដោយព្រួញម្ភៃ ដែលមានកន្លែងចងកោង។ ក្នុងច្បាប់កាតព្វកិច្ចដ៏តឹងរឹងនៃសមរភូមិ អ្នកប្រយុទ្ធបានបន្តវាយប្រហារមិនឈប់សម្រាក ធ្វើឲ្យព្រះរាជកុមាររបស់អាជុនរងរបួសដោយព្រួញដែលបាញ់បានត្រឹមត្រូវជាបន្តបន្ទាប់ ខណៈការប្រយុទ្ធដើម្បីជ័យជម្នះកាន់តែតានតឹង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse reflects the kṣatriya context where steadfastness in battle and unwavering execution of one’s assigned duty is portrayed as normative; it also highlights how escalation and persistence function within the moral framework of wartime conduct.
Sañjaya reports that the warrior again strikes the opponent—identified as a son of Arjuna—with twenty arrows described as having bent joints, indicating a renewed and intensified volley in the ongoing combat.