Shloka 91
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
क्षुधापरिगतज्ञानो धृतिं त्यजति चैव ह । बुभुक्षां जयते यस्तु स स्वर्ग जयते ध्रुवम्
kṣudhāparigatajñāno dhṛtiṁ tyajati caiva ha | bubhukṣāṁ jayate yastu sa svargaṁ jayate dhruvam ||
អ្នកណាដែលចំណេះដឹងត្រូវបានឃ្លានគ្របដណ្ដប់ នោះបោះបង់ភាពមាំមួន ហើយបាត់បង់កម្លាំងចិត្តក្នុងធម៌។ តែអ្នកដែលឈ្នះក្តីប្រាថ្នានៃឃ្លាន នឹងឈ្នះសួគ៌ដោយប្រាកដ—មានន័យថា គាត់ឈានដល់ប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ដោយការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងការអត់ធ្មត់។
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Hunger can overpower discernment and weaken moral steadiness; therefore, mastering hunger and its cravings is praised as a form of self-conquest that leads to spiritual merit and the highest reward (svarga).
A speaker identified as the father-in-law (śvaśura) offers a didactic reflection: he explains the psychological and ethical danger of hunger and extols the virtue of endurance and restraint.