Shloka 7
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
तथान्येषां च यक्षाणां भूतानां पतयश्न ये । कृसरेण च मांसेन निवापैस्तिलसंयुतै: ७ ।।
tathānyeṣāṃ ca yakṣāṇāṃ bhūtānāṃ patayaś ca ye | kṛsareṇa ca māṃsena nivāpais tilasaṃyutaiḥ || 7 ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដូចគ្នានោះដែរ គាត់បានគោរពបូជាអធិបតីនៃយក្ខ និងមេដឹកនាំនៃវិញ្ញាណនានា ដោយថ្វាយក្រឹសរ (អាហារលាយស្ងោរ), សាច់ និងនិវាបៈលាយល្ង។ ពាក្យនេះបង្ហាញពីសីលធម៌នៃពិធី—ត្រូវឲ្យគ្រប់គ្រាន់ មិនមើលរំលងអាណាព្យាបាលណាម្នាក់ ដើម្បីឲ្យពិធីដំណើរការដោយគ្មានការខ្វះខាតឬការបំពាន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ritual dharma: a sacred act should be performed with thoroughness and respect toward all acknowledged guardians and spirit-lords, using appropriate offerings, so that no being is slighted and the rite remains orderly and auspicious.
The narrator describes a sequence of worship in which offerings—kṛsara, meat, and sesame-mixed oblations—are presented to the chiefs of Yakṣas and to the lords of various bhūtas, completing that portion of the ceremonial propitiation.