Shloka 6
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
यक्षेन्द्राय कुबेराय मणिभद्राय चैव ह,तथान्येषां च यक्षाणां भूतानां पतयश्न ये । कृसरेण च मांसेन निवापैस्तिलसंयुतै: ७ ।।
vaiśampāyana uvāca |
yakṣendrāya kuberāya maṇibhadrāya caiva ha |
tathānyeṣāṃ ca yakṣāṇāṃ bhūtānāṃ patayaś ca ye |
kṛsareṇa ca māṃsena nivāpais tila-saṃyutaiḥ || 6 ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក គាត់បានថ្វាយភាគបូជាតាមពិធី—ក្រឹសរ (អាហារលាយស្ងោរ), សាច់ និងនិវាបៈលាយល្ង—ដល់កុបេរា ព្រះអម្ចាស់នៃយក្ខ, ដល់មណិភទ្រា ហើយដូចគ្នានោះដល់យក្ខដទៃៗ និងដល់អធិបតីនៃភូតទាំងឡាយ។ ដោយរបៀបនេះ គាត់បានបញ្ចប់ការបូជារបស់ពួកគេ ដោយគោរពចំពោះសត្វស្ថានទាំងមូលតាមអំណោយដែលបានកំណត់សម្រាប់ពួកគេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic ritual propriety: honoring different classes of beings (Yakṣas, bhūtas, their lords) with appropriate offerings sustains order and harmony within a major rite, reflecting disciplined reverence rather than arbitrary worship.
During the ritual sequence, offerings are presented to Kubera (as Yakṣa-lord), to Maṇibhadra, and to other Yakṣas and bhūta-lords—using kṛsara, meat, and sesame-mixed oblations—thereby completing their prescribed worship as part of the larger ceremonial context.