Shloka 6
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
मेखला च भवेन्मौज्जी जटी नित्योदकस्तथा । यज्ञोपवीती स्वाध्यायी अलुब्धो नियतव्रत:
mekhalā ca bhavenmaujī jaṭī nityodakastathā | yajñopavītī svādhyāyī alubdho niyatavrataḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានប្រកាសសញ្ញានៃព្រហ្មចារីដែលមានវិន័យថា៖ «គាត់គួរពាក់ខ្សែក្រវាត់ធ្វើពីស្មៅមុញជ (muñja), ទុកសក់ជាចងជាតា, ងូតទឹករៀងរាល់ថ្ងៃ, ពាក់ខ្សែយញ្ញោបវីត (ខ្សែសក្ការៈ), ឧស្សាហ៍ក្នុងការស្វាធ្យាយ (សិក្សាវេទ) ហើយដោយគ្មានលោភ គួររក្សាវ្រតតាមវិន័យដោយភាពអត់ធ្មត់»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True brahmacarya is defined by disciplined external observances (muñja-girdle, sacred thread, daily bathing, ascetic appearance) grounded in inner virtues—especially steady vows, commitment to Vedic study, and freedom from greed.
Vāyu-deva is instructing about the proper conduct and identifying marks of a brahmacārin, listing the practices and qualities that constitute regulated student-life and dharmic restraint.