Shloka 2
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
व्यास उवाच आसीत् कृतयुगे तात मनुर्दण्डधर: प्रभु: । तस्य पुत्रो महाबाहु: प्रसन्धिरिति विश्वुतः
vyāsa uvāca āsīt kṛtayuge tāta manur daṇḍadharaḥ prabhuḥ | tasya putro mahābāhuḥ prasandhir iti viśrutaḥ ||
វ្យាស បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «កូនអើយ! ក្នុងយុគក្រឹត មានមនុ វៃវស្វត ដ៏មានអំណាច ជាព្រះមហាក្សត្រ អ្នកកាន់រាជទណ្ឌ—ដំបងពិន័យ។ ព្រះរាជបុត្ររបស់ទ្រង់ មានដៃខ្លាំង ត្រូវបានគេស្គាល់ទូទាំងលោកថា ប្រាសន្ធិ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal governance as dharmic kingship: the ruler is ‘daṇḍadhara’, one who upholds order through disciplined, just punishment, especially emblematic of the Kṛta (truthful) age. Authority is presented as responsibility rather than mere power.
Vyāsa begins a traditional account by situating it in the Kṛta Yuga and introducing a royal lineage: the sovereign Manu and his famed son Prasandhi, setting the stage for subsequent events connected to this genealogy.