Shloka 17
Cāturhotra as Inner Sacrifice (Yoga-Yajña) and Nārāyaṇa Recitation
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् । देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम्
tatra sāmāni gāyanti tatra cāhur nidarśanam | devaṃ nārāyaṇaṃ bhīru sarvātmānaṃ nibodha tam ||
«នៅទីនោះ ពួកគេច្រៀងបទសាមន៍ (Sāman) ហើយនៅទីនោះផងដែរ ពួកគេយកឧទាហរណ៍ជាភស្តុតាង។ ឱ អ្នកខ្លាចអៀន! ចូរយល់ដឹងអំពីព្រះនារាយណៈដ៏ទេវភាព—ព្រះអាត្មានៃសត្វលោកទាំងអស់»។ អ្នកនិយាយជំរុញឲ្យអ្នកស្តាប់ឆ្លងផុតពីពិធីការឬការអះអាងដោយចំណេះដឹង ទៅរកការយល់ដឹងដោយផ្ទាល់៖ ការបំពេញបរិបូរណ៍ខ្ពស់បំផុតគឺការស្គាល់ព្រះអម្ចាស់ដែលសព្វគ្រប់ មិនមែនត្រឹមតែធ្វើ ឬពិភាក្សាអំពីបទចម្រៀងបរិសុទ្ធទេ។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that beyond ritual performance and learned quotation, one should awaken to the direct knowledge of Nārāyaṇa as the all-pervading Self (sarvātmā). True fulfillment lies in realizing the divine presence within and as all beings.
A brāhmaṇa speaker points to a setting where Sāman hymns are being sung and where authoritative examples are cited, then turns to exhort the listener—addressed as “bhīru” (timid one)—to understand and realize Nārāyaṇa, the universal Self.