Shloka 8
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
धराहरणदुर्गन्न्धो विषय: समपद्यत | शतक्रतुश्नुकोपाथ गन्धस्य विषये हते
dharāharaṇa-durgandho viṣayaḥ samapadyata | śatakratuś ca kupito ’bhūt gandhasya viṣaye hate, nareśvara |
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពេលផែនដីត្រូវបានលួចយក ក្លិនស្អុយបានរាលដាលគ្រប់ទិស។ ក្នុងកាលបុរាណ វ្រឹត្រាសុរៈបាននាំផែនដីទាំងមូលឲ្យស្ថិតក្រោមអំណាចរបស់ខ្លួន; ហើយពេលឥន្ទ្របានឃើញថា វ្រឹត្រាបានលួចយកផែនដី ហើយសូម្បីតែយកទៅ “ដែននៃក្លិនក្រអូប” ផងដែរ ព្រះអម្ចាស់នៃយញ្ញៈមួយរយ (ឥន្ទ្រ) ក៏ត្រូវកំហឹងដ៏ខ្លាំងចាប់យក ឱ ព្រះមហាក្សត្រ។ ហេតុនេះបង្ហាញថា ការរំលោភលើរបៀបត្រឹមត្រូវ—ការលួចយកអ្វីដែលថែរក្សាសមធម៌នៃលោក—នាំឲ្យទេវតាទទូចទោស ហើយក្លាយជាមូលហេតុនៃអសន្តិភាពដែលមនុស្សទាំងអស់ទទួលរង»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When rightful domains that sustain the world’s balance are unlawfully seized, the result is pervasive disorder (symbolized by stench) and justified moral outrage; power must be exercised within dharma, not through usurpation.
Vāyu recounts an ancient episode: Vṛtrāsura overpowered the Earth and even appropriated the ‘sphere of fragrance.’ This caused foulness to spread everywhere, and Indra (Śatakratu) became intensely angry at the violation.