Shloka 7
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
वृत्रेण पृथिवी व्याप्ता पुरा किल नराधिप । दृष्टवा स पृथिवीं व्याप्तां गन्धस्य विषये हते,नरेश्वर! कहते हैं, प्राचीन कालमें वृत्रासुरने समूची पृथ्वीपर अधिकार जमा लिया था। इन्द्रने देखा, वृत्रासुरने पृथ्वीपर अधिकार कर लिया और गन्धके विषयका भी अपहरण कर लिया और इस प्रकार पृथ्वीका अपहरण करनेसे सब ओर दुर्गनन््धका प्रसार हो गया है। तब गन्धके विषयका अपहरण होनेसे शतक्रतु इन्द्रको बड़ा क्रोध हुआ
vṛtreṇa pṛthivī vyāptā purā kila narādhipa | dṛṣṭvā sa pṛthivīṁ vyāptāṁ gandhasya viṣaye hate ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ គេនិយាយថា ក្នុងកាលបុរាណ វ្រឹត្រាបានពង្រីកអំណាចគ្របដណ្តប់លើផែនដីទាំងមូល ហើយយកទៅជាកម្មសិទ្ធិ។ ពេលឥន្ទ្របានឃើញផែនដីត្រូវគេគ្របដណ្តប់ដូច្នោះ ទ្រង់ក៏ឃើញថា “ដែននៃក្លិនក្រអូប” ត្រូវបានបំផ្លាញ—មុខងារ និងសិទ្ធិដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់វាត្រូវបានលួចយក។ ព្រោះផែនដីត្រូវបានលួចយក ដូច្នេះក្លិនស្អុយបានរាលដាលគ្រប់ទិស; ហើយពេលដែននៃក្លិនក្រអូបត្រូវបានលួចយក ឥន្ទ្រ “សតក្រតុ” ក៏ពោរពេញដោយកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames usurpation of rightful domains (here, the earth and the natural order of fragrance) as a disruption of cosmic and social balance; the ethical implication is that rulers and protectors must respond to restore proper order when fundamental functions of the world are violated.
Vāyu recounts an ancient episode: Vṛtra overran the earth and even seized the ‘sphere of fragrance,’ causing foul odor to spread. Indra, seeing this comprehensive takeover and the impairment of a natural principle, became intensely angry, setting the stage for corrective action.