Shloka 17
अध्याय ६ — युधिष्ठिरस्य वैराग्य-वाक्यं धृतराष्ट्रस्य वनगमनाभिलाषश्च
Chapter 6: Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Appeal and Dhṛtarāṣṭra’s Resolve for the Forest
साधुसंग्रहणाच्चैव पापनिग्रहणात् तथा । दुर्बलाश्ैव सततं नान्वेष्टव्या बलीयसा
sādhusaṅgrahaṇāc caiva pāpanigrahaṇāt tathā | durbalāś caiva satataṃ nānveṣṭavyā balīyasā ||
គួរបង្កើនការស្និទ្ធស្នាលជាមួយអ្នកមានគុណធម៌ ហើយទប់ស្កាត់អ្នកអាក្រក់ដោយការឃុំខ្លួន និងការផ្តន្ទាទោស។ ព្រះមហាក្សត្រដែលមានអំណាចខ្លាំង មិនគួរតាមប្រមាញ់សត្រូវទន់ខ្សោយជានិច្ចឡើយ; កម្លាំងរបស់ព្រះអង្គគួរប្រើសម្រាប់ថែរក្សារបៀបរៀបរយ និងការពារអាណាចក្រ។
धघतयाट्र उवाच
Educational Q&A
A ruler’s duty is twofold: strengthen society by supporting the good, and protect it by restraining wrongdoers; strategic restraint is also advised—do not waste power in incessantly pursuing a weak foe.
A senior voice offers counsel on kingship and policy: promote the virtuous, punish the wicked, and exercise measured strategy rather than obsessive pursuit of minor threats.