Shloka 37
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
ततो हि पावनात्पंक्त्या: पंक्तिपावन उच्यते । क्रोशादर्धतृतीयाच्च पावयेदेक एव हि
tato hi pāvanāt paṅktyāḥ paṅktipāvana ucyate | krośād ardhatṛtīyāc ca pāvayed eka eva hi ||
ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ហេតុនេះ ដោយសារគាត់អាចបរិសុទ្ធបានសូម្បីតែជួរអង្គុយទទួលភោជន៍ទាំងមូល ដូច្នេះហើយទើបគេហៅថា “អ្នកបរិសុទ្ធជួរ”។ មែនទែន សូម្បីតែមនុស្សតែម្នាក់បែបនេះ ក៏អាចបរិសុទ្ធអ្នកដទៃបានពីចម្ងាយដល់មួយក្រូសៈ ហើយសូម្បីតែពីចម្ងាយកន្លះនៃមួយភាគបីនៃចម្ងាយនោះផងដែរ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person of exceptional purity/merit is believed to sanctify not only himself but also a whole group associated with him; moral and ritual excellence is portrayed as radiating outward, benefiting others even at a distance.
In Bhīṣma’s instruction on dharma, he explains why such a person is termed ‘paṅktipāvana’—one whose presence purifies an entire row/company—and emphasizes the extraordinary reach of that purifying influence.