Shloka 10
Śrāddha-dvija-parīkṣā: Paṅkti-dūṣa and Paṅkti-pāvana (श्राद्धे द्विजपरीक्षा—पङ्क्तिदूष-पङ्क्तिपावन)
प्रतिपदा तिथिको पितरोंकी पूजा करनेसे मनुष्य अपने उत्तम गृहमें मनके अनुरूप सुन्दर एवं बहुसंख्यक संतानोंको जन्म देनेवाली दर्शनीय भार्या प्राप्त करता है ।।
pratipadā-tithau pitr̥-pūjāṁ kṛtvā manuṣyaḥ svottame gṛhe manānurūpāṁ sundarīṁ bahu-santāna-prasavāṁ darśanīyāṁ bhāryāṁ prāpnoti. striyo dvitīyāyāṁ jāyante, tṛtīyāyāṁ tu vājinaḥ; caturthyāṁ kṣudra-paśavo bhavanti bahavo gṛhe.
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «បើមនុស្សគោរពបូជាបិត្រឹនៅថ្ងៃប្រតិបទា (Pratipadā) នោះក្នុងគេហដ្ឋានដ៏ល្អរបស់ខ្លួន គេនឹងបានភរិយាស្រស់ស្អាត ត្រូវចិត្ត និងមានកូនច្រើនតាមបំណង។ បើធ្វើស្រាទ្ធនៅថ្ងៃទ្វិតិយា (Dvitīyā) នោះកូនស្រីនឹងកើត; នៅថ្ងៃត្រឹតិយា (Tṛtīyā) នោះបានសេះ; ហើយបើគោរពបិត្រឹនៅថ្ងៃចតុរថី (Caturthī) សត្វចិញ្ចឹមតូចៗជាច្រើននឹងកើនឡើងក្នុងផ្ទះ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that honoring the ancestors (Pitṛs) through śrāddha/pūjā on specific lunar days is a dharmic act believed to yield distinct household-oriented fruits—marital harmony and progeny, or material supports like horses and livestock—thus linking ritual duty to social and domestic well-being.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, including rites for the ancestors. Here he enumerates the reputed results of performing Pitṛ-worship on particular tithis (Pratipadā through Caturthī), presenting a calendrical guide to śrāddha observance and its expected outcomes.