Shloka 60
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मन: । गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भूगुकुलोद्वह
śūlapāṇer bhagavato rudrasya ca mahātmanaḥ | girau himavati śreṣṭhe tadā bhṛgukulodvaha ||
ភីស្មៈបានមានពាក្យថា៖ ឱ អ្នកឧត្តមបំផុតក្នុងវង្សភ្រឹគុ! រឿងនេះស្តីពីកាលនោះ នៅលើភ្នំហិមាល័យដ៏ប្រសើរ ព្រះរុទ្រៈដ៏មានព្រះអង្គធំ—អ្នកកាន់ត្រីសូល (Śūlapāṇi) ព្រះអម្ចាស់ដ៏ទេវភាព—បានស្ថិតនៅទីនោះ ក្នុងបរិបទនៃសហពិធីសក្ការៈនៃការរួមសម្ព័ន្ធដ៏បរិសុទ្ធជាមួយព្រះនាង។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds reverence for the Divine (Rudra/Śiva) through honorific epithets and places the discussion within a sacred setting; ethically, it models respectful address, remembrance of holy contexts, and the importance of lineage-honor (addressing Paraśurāma as the foremost of the Bhṛgus).
Bhīṣma begins recounting an event connected with Rudra/Śiva on the Himālaya, addressing Paraśurāma as ‘bhṛgukulodvaha’ and setting the time and place for the ensuing account.