Shloka 336
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
नैवात्मनो5थ लघुतां जामदग्न्यो5ध्यगच्छत । यद्यपि अश्वमेध यज्ञ समस्त प्राणियोंको पवित्र करनेवाला तथा तेज और कान्तिको बढ़ानेवाला है तथापि उसके फलसे तेजस्वी परशुरामजी सर्वथा पापमुक्त न हो सके। इससे उन्होंने अपनी लघुताका अनुभव किया
naivātmano ’tha laghutāṃ jāmadagnyo ’dhyagacchat | yady api aśvamedha-yajñaḥ samasta-prāṇināṃ pāvanaḥ tathā tejaḥ-kānti-vardhanaḥ, tathāpi tasya phalena tejasvī paraśurāmaḥ sarvathā pāpa-mukto na babhūva | tasmād asau svāṃ laghutām anubabhāva |
ភីष្មៈបាននិយាយថា៖ បុត្ររបស់ជមដគ្និ—បារśុរាមៈ—មិនបានឈានដល់ “ភាពស្រាល” នៃចិត្ត ឬការលើកតម្កើងខាងក្នុងពិតប្រាកដឡើយ។ ទោះបីពិធីអશ્વមេធៈត្រូវបានល្បីថា ជាយញ្ញបរិសុទ្ធបំផុត ដែលបរិសុទ្ធសត្វលោកទាំងអស់ និងបន្ថែមតេជៈនិងពន្លឺក៏ដោយ ក៏ផលនៃវាមិនអាចធ្វើឲ្យបារśុរាមៈដ៏តេជស្វី សុទ្ធសាធពីបាបបានទេ។ ដោយហេតុនេះ ព្រះអង្គបានដឹងច្បាស់ពី “ភាពតូចតាច” របស់ខ្លួន និងកើតមានភាពទន់ភ្លន់ចំពោះការទាមទារខ្ពស់នៃធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual merit, even from exalted sacrifices like the Aśvamedha, is not a mechanical guarantee of complete moral purification; inner fault and past wrongdoing require deeper ethical transformation, leading the wise to humility rather than pride.
Bhishma comments on Parashurama’s experience: despite performing or relying upon the famed purificatory power of the Aśvamedha, Parashurama does not become wholly sinless, and this failure makes him recognize his own moral limitation (laghutā).