Shloka 21
Chapter 85: Suvarṇasya Janma ca Pradāna-Phalam
The Origin of Gold and the Merit of Gifting
माननामहमिच्छामि भवत्य: सततं शिवा: । अप्येकांगेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते
mānanam aham icchāmi bhavatyaḥ satataṃ śivāḥ | apy ekāṅgeṣv adho vastuṃ icchāmi ca sukutsitāḥ |
ភីष្មៈបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំប្រាថ្នាបានកិត្តិយសពីអ្នកទាំងឡាយ។ អ្នកទាំងឡាយជានិច្ចជាកុសលមង្គល និងប៉ងប្រយោជន៍ដល់សត្វលោកទាំងអស់។ ទោះបីខ្ញុំបានទីស្នាក់នៅត្រឹមតែផ្នែកមួយនៃរាងកាយអ្នក—នៅខាងក្រោម ក្នុងទីដែលគេមើលងាយ និងមិនស្អាត—ខ្ញុំក៏សុខចិត្តស្នាក់នៅទីនោះដែរ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes reverence toward beings regarded as auspicious and welfare-giving (here, cows), and models humility: even a lowly or impure place is acceptable if it is connected with what is deemed sacred and beneficial.
Bhishma speaks in praise of the cows, expressing a desire for their honor and declaring that he would accept residence even in a despised lower part of their body—an extreme statement meant to convey devotion, valuation of their auspiciousness, and the ethical duty of honoring them.