Shloka 5
Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
असुर्या नाम ते लोका गां दत्त्वा तानू न गच्छति । पीतोदकां जग्धतृणां नष्टक्षीरां निरिन्द्रियाम्
bhīṣma uvāca | asuryā nāma te lokā gāṁ dattvā tānū na gacchati | pītodakāṁ jagdhatṛṇāṁ naṣṭakṣīrāṁ nirindriyām |
ភីស្ម បាននិយាយ៖ «មានលោកមួយហៅថា “អសុរយ” ជាលោកអន្ធការគ្មានព្រះអាទិត្យ។ អ្នកដែលធ្វើទានគោដោយសភាពសមរម្យ មិនចាំបាច់ទៅដល់លោកនោះទេ។ តែបើអ្នកយកគោដែលបានឲ្យខ្វះទឹក (ទឹកត្រូវបានផឹកអស់) ខ្វះស្មៅ (ស្មៅត្រូវបានស៊ីអស់) ទឹកដោះខូចបាត់ កម្លាំង និងអង្គសញ្ញាខ្សោយ—គោចាស់ជរា ឬឈឺចាប់—ទៅធ្វើទាន នោះមិនមែនជាទានទេ តែជាការដាក់ព្រះព្រាហ្មណ៍ឲ្យទទួលទុក្ខដោយឥតប្រយោជន៍ ហើយអ្នកឲ្យទានឯងក៏ធ្លាក់ចូលនរកដ៏សាហាវ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity must be meaningful and non-harmful: donating an unfit, suffering cow is not true dāna but a burden that harms the recipient and brings negative karmic consequences to the giver.
Bhishma, instructing on dāna-dharma in the Anushasana Parva, contrasts proper cow-gifting (which protects one from dark afterlife realms) with the unethical act of giving a debilitated cow, which leads to suffering and hellish results.