Shloka 3
Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
वैशम्पायन उवाच इत्युक्तो धर्मराजेन तदा शान्तनवो नृप: । सम्यगाह गुणांस्तस्मै गोप्रदानस्य केवलान्
Vaiśampāyana uvāca: ity ukto dharmarājena tadā śāntanavo nṛpaḥ | samyag āha guṇāṁs tasmai gopradānasya kevalān ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ពេលធម្មរាជ យុធិષ્ઠិរ បាននិយាយដូច្នោះ នោះព្រះរាជា សន្តនុនន្ទន (ភីស្ម) ក៏ចាប់ផ្តើមពណ៌នាដោយត្រឹមត្រូវ និងមានលំដាប់លំដោយ អំពីគុណធម៌ និងផលបុណ្យដែលពាក់ព័ន្ធជាពិសេសនឹងការធ្វើទានគោ ដោយបង្ហាញតម្លៃសីលធម៌របស់វា ក្នុងនាមជាកិច្ចការតាមធម៌នៃការចែករំលែក។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames go-dāna (the gifting of cows) as a distinct dharmic act whose specific virtues are to be explained carefully; it highlights that ethical giving is not random but can be taught, categorized, and performed in a proper (samyak) manner.
After Yudhiṣṭhira (Dharmarāja) addresses him with a query, Bhīṣma—identified as Śāntanava—begins a focused exposition on the merits of cow-gifting, with Vaiśampāyana narrating this transition.