Shloka 7
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गौर्मे माता वृषभ: पिता मे दिवं शर्म जगती मे प्रतिष्ठा । प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु पुनर्वाणीमुत्सूजेद् गोप्रदाने
bhīṣma uvāca | gaur me mātā vṛṣabhaḥ pitā me divaṃ śarma jagatī me pratiṣṭhā | prapadyaivaṃ śarvarīm uṣya goṣu punar vāṇīm utsṛjed gopradāne ||
ភីស្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គោជាមាតារបស់ខ្ញុំ; គោឈ្មោល (វೃಷភៈ) ជាបិតារបស់ខ្ញុំ។ សូមឲ្យពួកគេប្រទានសួគ៌ និងសុខសាន្តក្នុងលោក; គោជាគ្រឹះរបស់ខ្ញុំ»។ និយាយដូច្នេះហើយ គួរចូលសុំជ្រកកោននៅក្នុងហ្វូងគោ ស្នាក់នៅជាមួយពួកវាពេញមួយយប់ដោយរក្សាមោន; ហើយនៅពេលព្រឹកដែលជាពេលធ្វើទានគោ ទើបបំបែកមោន និងនិយាយ ដើម្បីចាប់ផ្តើមពិធី go-dāna ដោយការគោរព និងការអត់ធ្មត់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames reverence for cattle—especially the cow—as a dharmic foundation and links charity (go-dāna) with inner discipline: humility, refuge-seeking, and a vow of silence that is broken only at the sacred moment of giving.
Bhishma instructs a ritual procedure connected with go-dāna: the practitioner recites a declaration honoring cow and bull as parental supports, stays the night among cows observing silence, and then breaks silence in the morning specifically at the time of gifting the cow.