Shloka 12
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
शोषोत्सगें कर्मभिर्देहमो क्षे सरस्वत्य: श्रेयसे सम्प्रवृत्ता: । यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्ां दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्ना:
śoṣotsarge karmabhir dehamokṣe sarasvatyaḥ śreyase sampravṛttāḥ | yūyaṃ nityaṃ sarvapuṇyopavāhāṃ diśadhvaṃ me gatim iṣṭāṃ prasannāḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ គោទាំងឡាយ! ពេលពួកអ្នកពេញចិត្តចំពោះកិច្ចការរបស់អ្នកដែលបម្រើ និងគោរពបូជាពួកអ្នក ពួកអ្នកដោះស្រាយឲ្យពួកគេរួចពីជំងឺស្គមស្គាំង និងទុក្ខព្រួយផ្សេងៗ; ហើយដោយប្រទានចំណេះដឹងពិត ពួកអ្នកក៏ដោះលែងពួកគេចេញពីចំណងនៃរាងកាយផងដែរ។ ដើម្បីសេចក្តីសុខសាន្តរបស់អ្នកដែលថែទាំពួកអ្នក ពួកអ្នកសកម្មជានិច្ច ដូចទន្លេសរស្វតីដែលនាំសុភមង្គលឲ្យហូរទៅមុខ។ ដូច្នេះ សូមនៅតែមានព្រះហឫទ័យមេត្តាចំពោះយើងជានិច្ច ហើយសូមប្រទានដល់ខ្ញុំនូវគោលដៅដែលប្រាថ្នា ដែលបានដោយសារបុណ្យកុសលទាំងមូល»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Service to cows is presented as a dharmic act whose fruits include relief from suffering, the rise of right knowledge, and ultimately liberation; the verse frames cows as conduits of puṇya who can bestow an auspicious gati when pleased.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Anuśāsana Parva, addresses the cows directly in a prayer-like appeal, praising their beneficent power and asking them—being pleased—to grant him the desired spiritual destiny.