Shloka 50
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
तृणगोमयपर्णाशी निःस्पूृहो नियत: शुचि: । अकामं तेन वस्तव्यं मुदितेन शतक्रतो
tṛṇa-gomaya-parṇāśī niḥspṛho niyataḥ śuciḥ | akāmaṃ tena vastavyaṃ muditena śatakrato ||
ភីष្មៈបានមានពាក្យថា៖ «ឱ សតក្រತು! សូមឲ្យគាត់រស់នៅដោយចិត្តពេញចិត្ត ការពារខ្លួន និងបរិសុទ្ធ ដោយបរិភោគស្មៅ លាមកគោ និងស្លឹកឈើ។ រស់នៅដូច្នេះដោយគ្មានបំណង គាត់សម្រេចបានលោករបស់ខ្ញុំ ហើយរស់នៅដោយសេចក្តីរីករាយក្នុងចំណោមទេវតា; ឬមិនដូច្នោះទេ គាត់ទៅកាន់លោកណាដែលគាត់ប្រាថ្នា។»
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse praises an austere, disciplined, and desireless life—marked by contentment, purity, and freedom from craving—as a path to exalted post-mortem states (Bhīṣma’s world/realms of the gods) and even the freedom to reach desired worlds.
Bhīṣma addresses Indra (Śatakratu) while describing the spiritual reward of a forest-dweller who follows the prescribed ascetic rule—living simply on grass, leaves, and cow-dung, remaining self-restrained and pure—thereby attaining divine realms.