Shloka 91
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
भूमिदानस्य पुण्यानि फल स्वर्ग: पुरंदर । हिरण्यपुष्पाश्नौीषध्य: कुशकाञ्चनशाद्धला:
Bhīṣma uvāca | bhūmidānasya puṇyāni phalaṃ svargaḥ purandara | hiraṇyapuṣpā oṣadhayaḥ kuśakāñcanaśādvalāḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ឱ ពុរន្ទរ (ឥន្ទ្រា) កុសលនៃការបរិច្ចាគដី មានផលជាសួគ៌។ មនុស្សនឹងបានទៅដល់លោកដែលរុក្ខឱសថរីកផ្កាមាស ហើយទីនោះមានគុសៈ (kuśa) និងស្មៅដីដូចជាមាស។ ដូច្នេះ ការផ្តល់ដីត្រូវបានសរសើរថា ជាកិច្ចធម៌ដ៏មានផលខ្ពង់ខ្ពស់ នាំមកនូវសេចក្តីសុខមង្គលដ៏ឧត្តម។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that bhūmidāna (donating land) is a highly meritorious act whose karmic fruit is attainment of svarga, poetically described as a realm of golden, auspicious abundance—highlighting the ethical value of generosity and support of livelihood/ritual life through land-gift.
In Anuśāsana Parva, Bhishma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, especially gifts and their fruits. Here he addresses Indra (Purandara) while describing the heavenly rewards associated with the donation of land.