Shloka 22
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि । त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिन:
ya evaṁ naiva kupyante na lubhyanti tṛṇeṣv api | ta eva naḥ pūjyatamā ye cāpi priyavādinaḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកដែលមិនខឹងសោះ មិនធ្លាក់ចូលក្នុងលោភសូម្បីតែចំពោះរឿងតូចដូចស្លឹកស្មៅមួយ ហើយនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែមទន់ភ្លន់—មនុស្សដូច្នោះប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់យើង គឺជាអ្នកគួរគោរពបំផុត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True venerability lies in inner discipline: freedom from anger, freedom from greed even for the smallest gain, and speech that is gentle and pleasing. These qualities together define a person worthy of highest respect.
In the Anuśāsana Parva’s instructional setting, Bhīṣma is delivering dharma-teachings and identifies the traits of those who deserve the greatest honor—those who are unangered, ungreedy, and kind in speech.