Shloka 2
Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
ततो ददर्श नृपति: प्रासादं सर्वकाउ्चनम् । मणिस्तम्भसहस्राढ्यं गन्धर्वनगरोपमम्
tato dadarśa nṛpatiḥ prāsādaṃ sarva-kāñcanam | maṇi-stambha-sahasrāḍhyaṃ gandharva-nagaropamam ||
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្របានឃើញព្រះប្រាសាទមួយដ៏អស្ចារ្យ ដែលសុទ្ធតែធ្វើពីមាសទាំងស្រុង។ វាមានសសរដែលបង្កប់ដោយរតនៈរាប់ពាន់ ហើយពន្លឺរុងរឿងរបស់វា ធ្វើឲ្យហាក់ដូចជានគររបស់គន្ធರ್ವៈនៅស្ថានសួគ៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dazzling power of wealth and magnificence; in a dharmic context it implicitly reminds a ruler to maintain self-control and clear judgment when confronted with opulence, treating prosperity as a responsibility rather than an intoxication.
Bhishma narrates that the king arrives at a place and sees an extraordinary golden palace with thousands of gem-pillars, so splendid that it resembles the celestial city of the Gandharvas.