Shloka 35
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
तस्मादा ग्रहणात् पाणेर्याचयन्ति परस्परम् । कन्यावर: पुरा दत्तो मरुद्धिरिति न: श्रुतम्
tasmād āgrahaṇāt pāṇer yācayanti parasparam | kanyāvaraḥ purā datto marudbhir iti naḥ śrutam ||
ភីṣ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះ មុនពេលពិធីកាន់ដៃកូនក្រមុំ (pāṇigrahaṇa) បានបញ្ចប់ បុរស និងក្មេងស្រីអាចស្វែងរកគ្នាទៅវិញទៅមក—ម្នាក់ៗអាចស្នើសុំម្នាក់ទៀតបាន។ យើងបានឮថា នៅសម័យបុរាណ ពួកមរុត (Maruts) បានអនុញ្ញាតសិទ្ធិនេះ ជាសិទ្ធិដែលបានទទួលស្គាល់។ ហេតុនេះ រហូតដល់ពេលកាន់ដៃបានប្រព្រឹត្តរួច ការស្នើសុំទៅវិញទៅមករវាងអ្នកនឹងក្លាយជាគូស្វាមីភរិយា គឺអនុញ្ញាត។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Until the pāṇigrahaṇa rite is performed, the prospective bride and groom are not yet ritually bound; therefore, mutual seeking/asking is allowed. The passage grounds this permissibility in traditional authority attributed to the Maruts.
Bhīṣma is explaining norms of marriage-dharma: he clarifies when a match becomes binding and cites an old tradition—said to be granted by the Maruts—to justify that prior to the hand-taking ceremony, the parties may still request or choose one another.